غاده السمّان-نامه ای برای یاوه‌نگار

       هان !

       نامه‌هایت چه طولانی و بی‌ثمر است!

       چرا اندک نمی‌نویسی، تا بسیار گفته باشی!؟

       چرا پُر می‌گویی،

                     تا نکته‌ی راستین را نگفته باشی!؟

 

       و چرا از من دوری نمی گزینی

       و از نوشتن دست باز نمی‌داری

       با سکوتی که

                     به فریاد انفجار دل

                                          ماننده است!؟

 

از غاده السمّان

ترجمه عبدالحسین فرزاد

جدایی از صمیم دل

اينکه با تو باشم و با من باشی

و با هم نباشيم

جدايی همين است.

اينکه يک خانه ما را در بر گيرد

اما يک ستاره مارا در خود جا ندهد

جدايی همين است

اينکه قلبم اتاقی باشد

خاموش کننده‌ی صداها با ديوارهای مضاعف

و تو آن را به چشم نبينی

جدايی همين است

اينکه در درون جسمت

ترا جستجو کنم

و آوايت را در درون سخنانت

جستجو کنم

وضربان نبضت را در ميان دستت

جستجو کنم

جدايی همين است

 

از غاده السمّان

ترجمه عبدالحسین فرزاد