در بی کرانگی ِ اُخرایی

آواز نی لبک ها را

گل های همیشه بهار

از یاد نمی برند.

 

شاید

دمیدن نفسی

در استوانه های غمگین

رسیدن بهاری را

ناباورانه

مکرر می کند !

 

برای جاری ِ جریانی

کز آغوشی به آغوش دیگر

پر می گیرد

سبکی موج دریا

انکار بازگشت نیلوفرانه خواهد بود !

 

اگر هوای گریستن داری

با من

در این بهار

به بدرقه ی نیلوفرانه بیا.

 

از بهرام اردبیلی