من یک «ترا.نسک.شوال»م

مشتی علامت سوالم(؟؟؟...)

تهمینه ای شکل ِ رستم

رودابه ای شکل ِ زالم

 

معشوقه ی شعرِ سعدی

در جلد مردی جوانم

شکل ِ خلیجی کهنسال

در نقشه های جهانم

 

من یک ترا.نسک.شوالم

محصول ِ یک اختلالم

یک سا.نسور ِ اجتماعی

یک گفتگوی محالم

 

حس می کنم پا به ماهم

دریاچه ای توی چاهم

شکل ِ نباریدن ِ برف

در خواب مردی سیاهم

 

من یک ترا.نسک.شوالم

آینده ای توی حالم

یک قله ی مِه گرفته

در جاده های شمالم

 

من شاهد ِ شعر ِ حافظ

ساقی س.ک.س و سکوتم

شمسم، پُر از مولوی ها

معشوقه ی قوم لو.طم

 

مشتی نُت نیمه شرعی

توی گلوگاه اُرگ ام

فریاد ممنوعه ای که

محصول دردی بزرگم

 

دردی به پهنای تاریخ

بر دوش ِ یک خودنویسم

هم گریه ی تخت جمشید

هم بغض آکروپولیسم

 

شکل ِ خدایان هندو

می رقصم اما در آتش

می سوزم اما شبیهم

تنها به جلد ِ سیاوش

 

همشیره ی شعرِ سهراب

همخون ِ شعرِ فروغم

بازیچه ی کوچک ِ این

دنیای غرق ِ دروغم

 

یک کرم ابریشمم که

در جستجوی دو بالم

مردی که حتی خودش نیست

من یک ترا.نسک.شوالم.

فرد مبتلا به اختلال هویت جنس.ی

 

از فرهاد محمودوند