ای.ای.کامینگز - باد

مجموعه شعر «خسته‌ای (فکر می‌کنم) از ای.ای.کامینگز با ترجمه سینا کمال آبادی و سمیرا نکوئیان به تازگی منتشر شده است. شعری از این مجموعه:

 

     بادی وزیده است و باران را برده است

     و آسمان را برده است و برگ‌ها را برده است

     و درختان ایستاده‌اند. گمان می‌کنم دیرزمانی است

     که من هم پاییز را می‌شناسم (و چه داری که بگویی؟

     باد باد باد ــــ عاشق کسی شده‌ای

     و گلبرگی در دلت داری

     که از تابستان زبان‌بسته دزدیده باشی؟

     پدرِ دیوانه‌ی مرگ

     برقص بی‌رحمانه برایمان و آغاز کن.

 

     آخرین برگ تاب می‌خورد در آخرین حافظه‌ی

     هوا!) بگذار همان‌طور که دیده‌ایم

     تکامل ویرانی را ببینیم و بادی وزیده است و باران را

 

     برده است و برگ‌ها و آسمان را

     و درختان ایستاده‌اند:

     درختان ایستاده‌اند. درختان

     ناگهان به انتظار می‌مانند در برابر چهره‌ی ماه.

 

از ای.ای.کامینگز

ترجمه سینا کمال آبادی و سمیرا نکوئیان

ای.ای.کامینگز - قلبت را می‌برم

 

          قلبت را می‌برم

          قلبت را همه جا با خودم می‌برم

           (درون قلبم می‌برمش)

          هرگز بی قلب تو نیستم

           (هر کجا بروم تو می‌روی، عزیزم؛ و هر کار که کنم
          کار توست، نازنینم)

 

          نمی‌ترسم
          از هیچ تقدیری

           (که تو تقدیر منی، دلبندم)

 

          نمی‌خواهم
          هیچ جهانی را

           (که تو، زیبا، جهان منی، جهان واقعی من)
          و تویی همه‌ی معانی ماه
          و هر آن چه که خورشید بخواند تویی.

 

          اینجا عمیق‌ترین رازی است که کس نمی‌داند
           (اینجا ریشه‌ی ریشه و شکوفه‌ی شکوفه
          و آسمانِ آسمانِ درختی است به نام زندگی؛ که می‌روید
          بلندتر از آن که روح بتواند به آن برسد و اندیشه بتواند کتمانش کند)
          و این آن شگفتی است که ستاره‌ها را پراکنده می‌کند

 

          قلبت را می‌برم (درون قلبم می‌برمش).

 

 

از ای.ای.کامینگز

ترجمه سینا کمال آبادی