هان !

       نامه‌هایت چه طولانی و بی‌ثمر است!

       چرا اندک نمی‌نویسی، تا بسیار گفته باشی!؟

       چرا پُر می‌گویی،

                     تا نکته‌ی راستین را نگفته باشی!؟

 

       و چرا از من دوری نمی گزینی

       و از نوشتن دست باز نمی‌داری

       با سکوتی که

                     به فریاد انفجار دل

                                          ماننده است!؟

 

از غاده السمّان

ترجمه عبدالحسین فرزاد