شعر و دنیایی که می سازمش

ديدار تو كشتزار نور است

آهويى بى‏قرار

كه از لب تشنه‏اش

آفتابِ سحر فرو مى‏ريزد،

ديدارت سكوت است

آبشار پرندگانى كه راه سپيده را مى‏جويند،

ليوانى عسل

در كف ناخدايى خسته كه بوى نهنگ مى‏دهد،

چايى دم كشيده

(درست لحظه‏يى كه از تمام دغدغه‏ها فارغ مى‏شوى)

ديدار تو كشتزار نور است

با بزهايى از بلور

كه به سوى صخره چرا مى‏كنند

بى آن كه بدانند مى‏شكنند

و غبار بلور

در روحم فرو مى‏پاشند.

از شمس لنگرودی

تگ: شمس لنگرودی، محمد شمس لنگرودی، شعر شمس، شعر شمس لنگرودی، شعر لنگرودی، شعر سپید، شعر سپید معاصر،عاشقانه معاصر، عاشقانه های شمس لنگرودی، 53 ترانه عاشقانه، پنجاه و سه ترانه عاشقانه، کتاب شمس لنگرودی، اشعار شمس لنگرودی