شعر و دنیایی که می سازمش

ما تماشاچیانی هستیم،

که پشت درهای بسته مانده ایم!

دیر آمدیم!

خیلی دیر...

پس به ناچار

حدس می زنیم،

شرط می بندیم،

شک می کنیم...

و آن سوتر

در صحنه

بازی به گونه یی دیگر در جریان است!

از حسین پناهی

تگ: حسین پناهی، شعر حسین پناهی، پناهی حسین، اشعار حسین پناهی، مرحوم حسین پناهی،شعر سپید، شعر معاصر، خودکشی حسین پناهی، مرگ حسین پناهی، دانلود حسین پناهی، کتاب حسین پناهی، من و نازی، ستاره، چیزی شبیه زندگی، دو مرغابی درمه، گلدان و آفتاب، پیامبر بی کتاب، دل شیر، سلام خداحافظ، ستاره ها، راه با رفیق