کتابی می خوانم

                        تو در آنی

 ترانه ای می شنوم

                        تو در آنی

 نان می خورم

                        در برابرم تویی

 کار می کنم

                        می نشینی و چشم در من می دوزی

 ای همیشه حاضر من

 با همدیگر سخن نمی گوییم

 صدای همدیگر را نمی شنویم

                                    ای بیوه ی هشت ساله ی من...

 

از ناظم حکمت

ترجمه احمد پوری

از کتاب تو را دوست دارم چو نان و نمک