وقتی شعر

 یک جور هذیان لعنتی

عشق

یک جور وسواس فکری

و زندگی

تنها راضی‌کردن فراخودی غمگین است

دیگر چیزی برای پافشاری وجود ندارد

می‌توانی صندلی‌ات را برگردانی

 به جای من

به دوردست‌ها چشم بدوزی

و حتی به گربه‌ای

که در ایوان‌های روبرو

به ما خیره شده

محل ندهی

 

از طیبه حسین زاده