امشب یه گردالی کشیدم با مداد ِ زرد
امشب یه گردالی کشیدم با مداد ِ زرد
چون دوس دارم فردا بیاد یک روز ِ آفتابی
چشمامو می بندم ولی بیدار ِ بیدارم
بابا می گه: «لولو می یاد وقتی نمی خوابی!»
هر شب می یاد توی اتاقم قصه می خونه
مث ِ بابا دوووسَم داره لولوی قلابی
وقتی می ره می ترسم وُ با گریه می خوابم
دنیا سیاهه حتی زیر ِ نور ِ مهتابی
مامان بُلَن شو جیش دارم! مامان...مااامااان...ماااا...مان
[گردالی ِ زردی به روی دامن ِ آبی]
■■
خورشید ِ بی جان گوشه ی یک کاغذ ِ کاهی
یک جفت چشم خیس از تو، توی آگاهی
به ذبح ِ شرعی ِ تمام ِ شعرهای تو
به تکه تکه کردنم با تیغ ِ جراحی
تو «شمس» بودی وُ تمام ِ شهرها «بلخ» است
در «قونیه» با «مولوی» من هو و تو هی هی
آهنگ ِ غمگینی شدن توی عروسی ها
یا «خوشگلا باید برقصن » توی مداحی
در روز/ نامه های پُر از هیچ می بینیم
مشتی دروغ وُ... «جعفری»... یک دسته هم «شاهی»
به بچه ای که گیر کرده بین جبر وُ... جبر
که فکر کرده بود دنیا جای دلخواهی...
ماهی کوچولو باز هم گم کرده راهش را
دریا خلاصه شد درون یک تن ماهی!!
توی توالت گریه می کردم برای چی؟
وقتی به اینجایم رسیده بی تو گهـ/ گاهی
این بوسه را تف می کنم یا قورت خواهم داد
پشت ِ صدای خسته ی خاموش ِ همراهی
در تو نشسته پیرمردی خسته از دنیا
در/مانده در من خیس ِ گریه بچه تمساحی
توی ولی ِ عصر گم کردیم فردا را
انداختی نقاشی ام را داخل ِ چاهی
■■
یک باغ ِ وحش ِ خسته از انبوه ِ میمون ها
دنیا همین بوده...
-«شما هم موز می خواهی؟»
پانوشت: «ای مطرب خوش قاقا تو هی هی و من هو هو» (مولانا)
از طاهره کوپالی