عکس یک قورباغه روی کمد

که به تو قور قور می خندد

بر لبت اتفاق غمگینی ست

که همیشه به زور می خندد

 

می نشینی کنار تنهاییت

می کشی لاک روی ناخن هاش

مثل یک بچه ی خیالاتی

گم شده در میان کارتون هاش

 

توی نقش پری دریایی

گریه کرده؛ درست یک هفته

شعله های صدای غمگینش

از بخاری به دودکش رفته

 

دود شد پشت سایه ی یک دیو

گریه کرد و سیاه شد از دود

رفت توی کمد و قایم شد

پشت پیراهنی که آبی بود

 

آش سردی که پشت پا می خورد

رفتن قورباغه را به.... کجا؟

در کمد اتفاق غمگینی ست

که فقط گریه می.... نیا اینجا

 

توی جلد خودش فرو رفته

یک پری که نخواست دریا را

و خدا که دلش پر از غم بود

روی نقشه کشید دنیا را

از فهیمه حسینی علی آباد

 تگ: فهیمه حسینی علی آباد، غزل پست مدرن، شعری از فهیمه حسینی علی آباد، شعر مشهد ، عکس یک قورباغه روی کمد