شعر و دنیایی که می سازمش

اگر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم

كسی كه حرف دلش را نگفت من بودم

دلم برای خودم تنگ می شود آری

همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

نشد جواب بگیرم سلام هایم را

هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم

چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را ؟

اشاره ای كنم انگار كوهكن بودم

از محمدعلی بهمنی

پ.ن: دکلمه شعر با صدای پرویز پرستویی، عجیب به دل میشینه...