شعر و دنیایی که می سازمش

می خواهم

گوش باد را بگیرم

که این همه در موهایت نپیچد

و با زندگی ام بازی نکند

تو هم کاری بکن

مثلا

دکمه ی پیراهنت را ببند

مثلا

دامنت را جمع کن

و فکر کن که پیاده رو خیس است.

از رضا بروسان

تگ: رضا بروسان ، غلامرضا بروسان، غلام رضا بروسان، شعر خراسان، رضا بروسان رفت، مرگ رضا بروسان،رضا بروسان فوت کرد، شعری از رضا بروسان