شعر و دنیایی که می سازمش

      - چه موقع می‌خواهی مرا ببوسی؟
     -  وقتی باور کنم که می‌توانم باور کنم که لب‌هایت برای من باز شده‌اند.
     - پس برای چه باز شده‌اند؟
     - برای صدایی که از سیاره‌ای دور می‌آید. می‌دانستی چشم‌هایت می‌توانند به هر شبی هر رنگی را که می‌خواهی، بدهند؟
     -  مرا ببوس.
      - چرا اینقدر باران می‌بارد؟
      - برای این که تو در من بمانی.

از محمود درویش
ترجمه سینا کمال آبادی