خدا پس از آن که تو را به من معرفی کرد

         به خانه‌اش برگشت.

         فکر کردم برایش نامه‌ای بنویسم

         روی کاغذ آبی

         پوشیده در پاکتی آبی

         شسته شده با اشک‌هایم

         و نامه را این‌گونه شروع کنم:

 

         دوست خوب من...

 

 

از نزار قبانی