چگونه پا به پایش خواهم سود؟
       کجا خواهمش دید
       در کدام خیابانِ کدام شهر
       سراغش را بگیرم؟


       اگر خانه اش را بیابم
       (فرض کن، چنین کنم)
       زنگ درش را خواهم نواخت آیا؟


       چگونه جوابش دهم؟


       چگونه نگاهی کنم در او؟


       چگونه جرعه جرعه بنوشم
       از انگشتانش شرابِ مقطر.


       چگونه سلامش دهم
       رنجِ این همه سال هموار کنم؟


       آخر، یکبار
       بیست سالی پیش
       در قطاری مصفا
       تمامِ شب بوسیده بودمش.

 

از سعدی یوسف

ترجمه محمدرضا فرزاد