شعر و دنیایی که می سازمش

زن، زنده بود

و ايستاده بود

آن سوي جوي كه در عكس بود

و دست دراز كرده بود

كه نيلوفر كبود را بدهد

به مرد

كه اين سوي جوي

در عكس ايستاده بود

زن، فكرش را نكرده بود

كه عكس،‌ قديمي است

و مرد تكه تكه شد

فرو ريخت

در جدول كنار خيابان

نيلوفر كبود

بر آب بود

از حافظ موسوی