شعر و دنیایی که می سازمش

خدمت شروع شد، تاريك و تو به تو

بي عكس نامزدش، بي عكس «آرزو»

شب هاي پادگان، سنگين و سرد بود

آخر خدا چرا؟... آخر خدا چگو....

نه... نه نمي شود، فرياد زد: برقص...

در خنده ی فروغ، در اشك شاملو...

توي كلاهِ خود، لاتين نوشته بود

"Your hair is black, Your eyes are blue"

« - : خاتون تو رو خدا،سر به سرم نذار

اين جا هوا پسه، اينجا نگو نگو»

يك نامه آمد و شد يك تراژدي

اين تيتر نامه بود: «شد آرزو عرو...

س» و ستاره ها چشمك نمي زدند

انگار آسمان حالش گرفته بود

تصميم را گرفت، بعد از نماز صبح

با اشك در نگاه، با بغض در گلو

بالاي برج رفت و ماشه را چكاند

با خون خود نوشت: «نامرد آرزو...»

از حامد عسکری