شعر و دنیایی که می سازمش

ساعت ِ نه ِ شب را دوست دارم

وقتی شعرهای ام را

در کیسه هایی سیاه

به ناکجا می برند

پایین پله ها را دوست دارم

وقتی که گربه ها

خیال ماهی خیال ام را

در حوضچه ی حیات

با حسرت می نگرند

رود را دوست دارم

وقتی که قایقی آرام

مرا به تماشای رقص موج ها می برد

ماه را دوست دارم

وقتی که حرف های سربی را

بر تن شاعری حک می کنند

ساعت نه ِ شب

پایینِ پله ها

روبه عکس ماه

در رود

کنارِ تو را دوست دارم

از حسین عارف زاده