می روی؟ خب برو.. ولی خوبم
می روی؟خب برو.. ولی خوبم... هر فراری که راهِ خوبی نیست
ایستگاهی که زندگی را برد... تا ابد ایستگاهِ خوبی نیست
بی پناهم وَ زیر این باران، می رسم ناگهان به دانشگاه
غرقِ رگبار طعنه ها باشی، سِلف هم جانپناهِ خوبی نیست
***
داریوشی که دوستش دارم، گفت هرگز تو بر نمی گردی
بر خلاف تمام ِ افکارش... این یکی دیدگاهِ خوبی نیست!!
هی فریدون و هی : « دو تا چشمِ...»، تووی خاکستری ترین ساعت !
جز همان قهوه ای چشمانت، هیچ رنگی سیاه خوبی نیست!
مادرم گفت که:« خدا با ماست، پس امیدت به ناخدا باشد»
ناخدا هم قبول دارد که، عرشه اش تکیه گاه خوبی نیست!
می روم تا که از بلندی ها،
عمر کوتاهِ بی/خودم را...
نه!!
تا تو باشی و زندگی بکنی، خودکشی پرتگاه خوبی نیست!
یکی از چشمهات می کشد و... آن یکی زنده می کند درجا!
با نگاهی به مصرع قبلی، چشمِ هایت سلاحِ خوبی، نیست!
*
روز ها می گذشت و تقویمم... خال خالی و خط خطی می شد
آنقدر که پلنگ دارد او، باورم شد که ماهِ خوبی نیست!