شعر و دنیایی که می سازمش

پاییز هر سال و پدرسالار بوده

پاییز، امسالم پدرسالار می شه

هر سال می گم  به خودم که سال بعدی...

هر سال این سریال گه تکرار می شه

پاییز ! امسالم پدرسالار تر باش

وقتی که رنج آدم از بن بی دلیله

هر جور باب میلته فک کن به حرفام

آزادی حتا فک کنی باج سبیله...

این روز ها  درگیر ارقامی شدم که

یا صفر می شه قسمتم یا بیست می شم

یک ریشترم می تونه دنیامو بپاشه

دارم شبیه نیچه نیهیلیست می شم

حتا نوشتن از همین ها درد داره

این که یه چرخه دائما تکرار می شه

پاییز ، امسالم پدرسالاره اما...

پس کی خدا وجدان تو بیدار می شه؟

 از مهرناز عطایی