یک استکان چای برای توقف

چشم‌ها می‌نشینند روبروی هم

قشنگ‌ترین حرف‌هایشان را می‌زنند

بعد

بلندمی‌شویم

انگار که اتفاق، نیفتاده باشد

استکان از لب‌هایمان می‌افتد

تلخ بر می‌گردیم به زندگی..

هر کسی توی خودش غرق می‌شود.

 

از سیده فاطمه صداقتی نیا