شعر و دنیایی که می سازمش

بین قطاری که می آید و قطاری که می رود

پنج دقیقه فرصت هست

تا تو را به فنجانی چای پیش از سفر دعوت کنم

پنج دقیقه تا با تو اندکی آرامش پیدا کنم

پنج دقیقه تا اندکی دردهایم را با تو بگویم ...

پنج دقیقه تا تو زندگی ام را زیر و رو کنی.....

از نزار قبانی

پ.ن: کسی میدونه ترجمه کیه؟